usmjeren
adjective
EN
directed
ES
dirigido
Other forms
The ones that appear in the course.
- usmjerenenominativo plural
usmjerene
- Lema/categoría: adjetivo (participio pasivo lexicalizado); lema usmjeren (masc. sg. nom.).
- Etimología: participio pasivo de usmjeriti ("orientar, dirigir"), de u- + smjer ("dirección, rumbo"), raíz mjera/mjeriti ("medir")
[verificar]el vínculo exacto smjer ↔ mjera. Variante ijekaviana. - FORMA BASE: usmjeren (m.) · usmjerena (f.) · usmjereno (n.). Comparativo usmjereniji (raro).
- FORMA FLEXIONADA (usmjerene): fem. pl. nom./ac. (o fem. sg. gen.) del lema usmjeren. La fuente lo marca fem. pl. nominativo. Concuerda con sustantivo fem. pl. Remite al lema usmjeren.
- Ejemplos:
- Mjere su usmjerene na zaštitu okoliša. → "Las medidas están orientadas a la protección del medio ambiente."
- Usmjerene kritike pogodile su cilj. → "Las críticas dirigidas dieron en el blanco."
- Uso: rige na + acusativo ("dirigido hacia/a"): usmjeren na cilj. Variante ijekaviana (-mje-); ekavski usmeren. Sustantivo smjer ("dirección, rumbo").