knjiga
libro
book
Otras formas
Las que aparecen en el curso.
- knjigenominativo plurallibros
Lema/categoría: sustantivo, femenino (forma base, nom. sg). Etimología: del protoeslavo *kъniga "libro, escritura". Voz paneslava (ruso кни́га, polaco księga). Origen último discutido: posible préstamo antiguo, quizá del protobúlgaro/turco antiguo, o del chino *kʷən a través de lenguas de Asia central [verificar]. Cognados eslavos: esloveno knjiga, serbio књига.
| Caso | Singular | Plural |
|---|---|---|
| N | knjiga | knjige |
| G | knjige | knjiga |
| D | knjizi | knjigama |
| A | knjigu | knjige |
| V | knjigo | knjige |
| L | knjizi | knjigama |
| I | knjigom | knjigama |
(Ojo: dativo/locativo sg knjizi con palatalización k→z ante -i.)
Ejemplos:
- Čitam zanimljivu knjigu. — "Leo un libro interesante." (acus. knjigu)
- Ova knjiga je na hrvatskom. — "Este libro está en croata."
Uso: registro neutro. Colocaciones: knjiga recepata "libro de recetas", adresar/telefonski imenik aparte. Para hispanohablantes: aunque libro es masculino en español, knjiga es femenino en croata.
knjige
Caso/forma flexionada: nominativo plural de knjiga (f.). También coincide morfológicamente con gen. sg. y acus. pl.; aquí etiquetada como nom. pl. (sujeto plural). Uso típico: sujeto plural ("los libros..."). Para gen. sg. ("de un libro") y acus. pl. ("leo libros") misma forma. Remitir al lema knjiga.
Ejemplo: Knjige su na stolu. — "Los libros están sobre la mesa."

