odgovoriti
glagolsvršeniA1
ES
responder, contestar
EN
to answer
Oblici
- vidski par
- odgovarati
- prezent
ja odgovorim ti odgovoriš on odgovori mi odgovorimo vi odgovorite oni odgovore
Antonimi
Lema/categoría: verbo; infinitivo odgovoriti (perfectivo) "responder, contestar". Imperfectivo: odgovarati. Etimología: od- "de vuelta" + govoriti "hablar" (raíz protoeslava *govoriti). Lit. "hablar de vuelta", calco semántico de "responder".
Entrada de infinitivo. Tabla de presente (perfectivo → valor futuro/modal):
| Persona | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 1.ª | odgovorim | odgovorimo |
| 2.ª | odgovoriš | odgovorite |
| 3.ª | odgovori | odgovore |
Participio-l: odgovorio / odgovorila. Futuro: odgovorit ću.
Ejemplos:
- Moram odgovoriti na pitanje. — Tengo que responder la pregunta.
- Odgovorit ću ti sutra. — Te responderé mañana.
Uso: rección clave: odgovoriti na nešto (acusativo con na) "responder a algo"; odgovoriti nekome (dativo) "responder a alguien". Para hispanohablantes: ojo, "responder LA pregunta" se dice con na + acusativo, no con objeto directo.