pojavljivanje

Caso/forma flexionada: genitivo singular de pojavljivanje (n.), nombre de acción de pojavljivati se "aparecer (repetidamente)". (También nom./acus. pl.) Etimología (del lema): de pojaviti/pojavljivati se "aparecer" (po- + javiti "anunciar/mostrar", raíz protoeslava jav- "manifiesto"). Sufijo iterativo -iva- + -nje. Uso típico: genitivo tras bez, od, tijekom o complemento → vrijeme pojavljivanja "momento de la aparición". Remitir al lema pojavljivanje.

Ejemplo: Čekali smo trenutak njezina pojavljivanja. — "Esperábamos el momento de su aparición."