službenik
sustantivomasculino
ES
empleado
EN
employee
- Lema/categoría: službenik — sustantivo masculino animado (decl.-o, alternancia k→c/č). Nominativo singular.
- Etimología: de služba "servicio, empleo" (de služiti "servir") + sufijo agentivo -nik. Cognado interno: služiti, služba, sluga.
- Tabla de declinación (lema službenik, masc. animado):
| Caso | Singular | Plural |
|---|---|---|
| N | službenik | službenici |
| G | službenika | službenika |
| D | službeniku | službenicima |
| A | službenika | službenike |
| V | službeniče | službenici |
| L | službeniku | službenicima |
| I | službenikom | službenicima |
- Ejemplos:
- Državni službenik. — Funcionario del Estado. (nom.)
- Razgovarao sam sa službenikom. — Hablé con el empleado. (instr.)
- Uso: neutro/administrativo. Femenino: službenica. Colocación državni službenik (funcionario público). Para hispanohablantes: alternancia k→c en nom. pl. (službenici) y k→č en voc. (službeniče).