uspjeti
glagolsvršeniA2
ES
lograr, conseguir
EN
to succeed, to manage
Oblici
- prezent
ja uspijem ti uspiješ on uspije mi uspijemo vi uspijete oni uspiju - particip
m uspio f uspjela n uspjelo
Primjeri
Uspio sam!
¡Lo logré!
I did it!
Antonimi
ne uspjeti
Drugi oblici
Oni koji se pojavljuju na tečaju.
- uspio
uspio
Lema/categoría: forma verbal; participio-l de pasado, 3ª persona singular masculino de uspjeti (perfectivo) «lograr, conseguir, tener éxito».
Etimología: prefijo u- + raíz *spě- «prosperar, tener éxito» (cf. uspjeh «éxito», ruso успеть).
Forma: on je uspio. La -l vocaliza en -o tras i (uspjel- → uspio). Femenino uspjela; neutro uspjelo; mn. uspjeli. Infinitivo uspjeti; presente uspijem, uspiješ, uspije…
Ejemplos:
- Uspio je položiti ispit. — Logró aprobar el examen.
- Nisam uspio doći na vrijeme. — No conseguí llegar a tiempo.
Uso: suele ir con infinitivo: uspjeti + inf. «lograr hacer algo». Ojo: alternancia je↔i en la conjugación (verbo en -jeti). → Ver lema uspjeti.