otići
irse, marcharse
to leave, to go away
Oblici
- vidski par
- odlaziti
- prezent
ja odem ti odeš on ode mi odemo vi odete oni odu - particip
m otišao f otišla n otišlo
Primjeri
Moram otići.
Tengo que irme.
I have to go.
Drugi oblici
Oni koji se pojavljuju na tečaju.
- otišao
Rečenice s tečaja
Raščlanjene riječ po riječ.
otišao
Lema/categoría: verbo; infinitivo otići (perfectivo) "irse, marcharse". Imperfectivo: odlaziti. Etimología: ot- (od-) "lejos de" + raíz *iti "ir" (protoeslavo *jьti; cognado de lat. ire).
Forma conjugada suelta: participio-l masculino singular de otići. La fila marca 1.ª singular → pretérito otišao sam "(yo) me fui". Femenino: otišla; neutro: otišlo; plural masc.: otišli. Remite al infinitivo otići.
Ejemplos:
- Otišao sam ranije. — Me fui temprano.
- Kamo je otišao? — ¿Adónde se fue?
Uso: verbo de movimiento perfectivo; presente odem, odeš… tiene valor futuro/modal. Para hispanohablantes: el participio es irregular (otišao, no *otićao). Dirección "a/hacia" con u/na + acusativo o k(a) + dativo.